Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką plików cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Zamknij


Poleć:

Nieświadomość i transcendencja. Teksty dedykowane Profesor Zofii Rosińskiej

Nieświadomość i transcendencja. Teksty dedykowane Profesor Zofii Rosińskiej

Nieświadomość i transcendencja. Teksty dedykowane Profesor Zofii Rosińskiej

Michalik Joanna (red.)

Główny nurt publikowanych w tym tomie tekstów wyznacza psychoanaliza, nad którą prekursorską refleksję uprawia Zofia Rosińska, wydobywając jej filozoficzny wymiar, pozwalający na reinterpretację podstawowych problemów, metod i kategorii filozofii. Ewoluuj...   Czytaj więcej >>

Zobacz recenzje >> Przejrzyj fragment >>
  • Ilość stron: 734
  • Data wydania: 2011
  • Oprawa: twarda
  • Wydawnictwo: ENETEIA
19,00 zł 89,00 zł
Wyprzedaż Wyprzedaż!

Do koszyka

  • Usuń ze schowka
  • Do schowka

978-83-61538-40-0

Wysyłamy w: 48h

Koszt wysyłki: InPost od 7,70 zł, Poczta Polska od 9,90 zł, Paczkomaty od 10 zł, Kurier od 12 zł

Polecamy w kategorii

Główny nurt publikowanych w tym tomie tekstów wyznacza psychoanaliza, nad którą prekursorską refleksję uprawia Zofia Rosińska, wydobywając jej filozoficzny wymiar, pozwalający na reinterpretację podstawowych problemów, metod i kategorii filozofii. Ewoluując od paradygmatu naturalistycznego do kulturowego, dostarcza ona narzędzi interpretacyjnych przede wszystkim filozofii kultury i estetyce.
Książka pokazuje, w jaki sposób dialogowość tej myśli, poszukująca przejść pomiędzy psychoanalizą a hermeneutyką oraz fenomenologią, konieczna dla filozofii kultury, inspiruje analizy takich zagadnień, jak podmiotowość, pamięć, czas, uczucia, język, mit, sztuka, piękno. Publikacja zawiera teksty dedykowane Prof. dr hab. Zofii Rosińskiej z okazji jubileuszu pracy naukowej i dydaktycznej w Instytucie Filozofii UW.
  • Wydanie: pierwsze
  • Seria: Akademicka
  • Format: 160×235 mm
  • ISBN: 978-83-61538-40-0
  • EAN: 9788361538400
  • Waga: 1,14 kg

Wierna w pytaniu – Joanna Michalik
Bibliografia prac Profesor Zofii Rosińskiej

O filozofii i filozofie

Posłowie do Platona – Krzysztof Okopień
Nadczłowiek między czernią a zielenią, czyli od Ojczyzny do Synczyzny – Aleksander Ochocki
Społeczny kontekst refleksji filozoficznej (Szkic z socjologii wiedzy) – Grzegorz Pyszczek
O metanoi filozofa – Adam Górniak
O nauczaniu filozofii – Piotr Szałek

Wokół estetyki

Dylematy estetyki – Władysław Stróżewski
Obraz jako doświadczenie świata. Czym są powierzchnia i podłoże obrazu? – Iwona Lorenc Fakty i artefakty. Teoria i krytyka. Proste pytania bez prostych odpowiedzi – Anna Brożek, Jacek Jadacki
Filozofia samotności – z perspektywy muzyki (Szkice do eseju) – Bohdan Pociej
Art as Play and Autopoiesis – Marta Calvo & Marek Bielecki
Entuzjaści i sceptycy – Katarzyna Sobczuk
Portret – Anna Szyjkowska

O czasie i pamięci

Zobaczone, zapomniane, przywrócone – Alicja Kuczyńska
Wątek „sokratyzmu chrześcijańskiego” w De Trinitate św. Augustyna – Mieczysław Boczar
Idols of Death. Four Hypotheses – Rudi Visker
Wiersz i śmierć – Andrzej Wołosewicz
Słowo i trauma. Czas, narracja, tożsamość – Agata Bielik-Robson
Język a czas – Wojciech Herman
O tym, co niewydarzone. Czas i pamięć w prozie Brunona Schulza – Joanna Michalik
An Ethics of Time. Bo Jonsson and the Aesthetics of Forgetting – John Sundholm
The Archive as Temporary Abode – Julia Creet
Rodzaje pamięci a tożsamość osobowa – Andrzej Stępnik

Nieświadomość…

Freudowska koncepcja nieświadomego w Entwurf einer Psychologie w świetle tradycji (post)strukturalistycznej – Paweł Dybel
Dyskusja o ambiwalentnym charakterze kultury, rozpisana na głosy Freuda, Lacana, a także Marcellinusa Ammianusa, Grzegorza z Tours oraz last but not least Ericha Auerbacha – Andrzej Leder
Rzeczywistość psychiczna a kultura. Metafora drogi okrężnej – Zenon Waldemar Dudek
Stoicyzm po Freudzie – Tomasz Mazur

…i transcendencja

Lévinas a psychoanaliza – Jacek Migasiński
Jedność i dialog w filozofii Boga Paula Natorpa, Hermanna Cohena i Franza Rosenzweiga – Tadeusz Gadacz
Cierpienie i filozofia. Wokół Tischnerowskiej koncepcji filozofowania – Jerzy Gułkowski
Jungowska psychologia przezwyciężania resentymentu Pańskiego w Odpowiedzi Hiobowi – Józef Leszek Krakowiak
Mistrz życia duchowego – Jerzy Prokopiuk
Zagadnienie tragiczności w filozofii Miguela de Unamuno – Maria Gołębiewska
Etyczny i erotyczny wymiar gramatyki w XII wieku – Krystyna Krauze Błachowicz
Mistyka aktywna – Marek Nowak

Jeszcze o podmiocie

Faust – człowiek odmładzającej się Europy – Janusz Kuczyński
Tożsamość i odpowiedzialność – Joanna Górnicka-Kalinowska
Percepcyjna podstawa empatii – Robert Piłat
Krytyka płciowego rozumu. O duchowej odmienności płci – Paweł Okołowski
Manifest 2000. Humanistyczna imitacja Manifestu komunistycznego – Ulrich Schrade
Brandom o filozofii analitycznej – Tadeusz Szubka
Obecność. Komentarz do Heideggera – Wawrzyniec Rymkiewicz
Poza zasadą rzeczywistości, czyli o celowej bezcelowości – Przemysław Bursztyka
Nadzmysłowa konieczność – Krzysztof Rosiński

„…jak wytłumaczyć włókno życia…”

O tym, jak Zofia Rosińska nauczała w kościele poprawności politycznej – Andrzej Zieliński
Myśli o Poranku – Łukasz Zieliński
Włókno życia – Irena Stopierzyńska
June 5th, 2009 – John Valentine
Dotty’s Memory and The Emigration Experience – Sto Lat Zofia… – Dotty Hall

Bibliografia

Wierna w pytaniu

fragment książki "Nieświadomość i transcendencja" – red. Joanna Michalik

To, co zawdzięcza się nauczycielom, bywa w dużym stopniu niewymierne. I dlatego taki nie do końca zrozumiały dług zwykle pozostaje niespłacony. Wówczas, chcąc nie chcąc, pozostaje się niewdzięcznym. W takich przypadkach można próbować pozbyć się długu i odwracając słowa Wisławy Szymborskiej, powiedzieć: nic pożyczone, wszystko darowane. Nic pożyczone – a więc nie ma nic do oddania. Wszystko darowane – ale wtedy, paradoksalnie, tym bardziej tonie się w długach po uszy. Można jeszcze szukać dalszych usprawiedliwień, odwołując się choćby do Arystotelesa. W Etyce nikomachejskiej, pisząc o nieuniknionej niewdzięczności obdarowanych, stwierdza on, że niewdzięczność ta wynika stąd, iż „ludzie, którzy wyświadczyli komuś dobrodziejstwo, zdają się większą darzyć miłością tych, co go doznali, aniżeli na odwrót, ci, na których spłynęło dobrodziejstwo, swoich dobrodziejów” (1167 b). Arystoteles wyraźnie odróżnia pożyczających od obdarzających. I o tych ostatnich powiada: „ci, którzy wyświadczyli dobrodziejstwo, są przyjaciółmi i kochają ludzi, na których ono spłynęło, nawet jeśli tamci na nic im się nie przydają i w przyszłości nie przydadzą” (ibidem).

Niezależnie od nieuniknionej niewdzięczności i jej usprawiedliwień, darowane – działa. Tym, co zawdzięczają Profesor Zofii Rosińskiej jej współpracownicy i uczniowie, i czym na pewno są obdarzani, jest – poza intelektualną inspiracją – przede wszystkim wpływ pewnej postawy, która tę inspirację umożliwia. Jest to postawa źródłowo filozoficzna, polegająca na tym, by pytać – by być wiernym w pytaniu. Postawa łącząca pozornie sprzeczne: otwartość oraz surowość i konsekwencję. O takiej wierności w pytaniu Profesor Zofia Rosińska pisała w eseju Wierność w pytaniu: „pytanie nie musi świadczyć o niewierności czy też zdradzie, a przeciwnie – może świadczyć o pragnieniu bycia wiernym, o pragnieniu bycia przekonanym, o szukaniu i dociekaniu. (…) Doświadczenie wierności uczy, że jest ona czymś więcej niż tylko stałością i trwaniem, jest ruchem, dążeniem, często walką z samym sobą. Zakłada uprzednią więź i wolę wytrwania” (2008b: 22–23).

Wierność w pytaniu oznacza wierność byciu w ruchu. W sensie i dosłownym, i przenośnym. Profesor Zofia Rosińska tak czasami mówi o sobie. Że jest nomadą, wędrowcem. Znajduje to wyraz w Jej filozoficznych zainteresowaniach i w pracach dotyczących zróżnicowanych obszarów, metod i problemów filozoficznych.

Zaczynając od refleksji estetycznej, wykorzystywała w niej między innymi swe filozoficzne interpretacje psychoanalizy. To właśnie prekursorski w filozofii namysł nad psychoanalizą, ukazujący złożoność teorii Freuda i jego kontynuatorów oraz jej ewoluowanie od paradygmatu naturalistycznego do paradygmatu kulturowego, stanowi główną zasługę i zasadniczy przedmiot zainteresowań badawczych Profesor Zofii Rosińskiej w różnych okresach jej pracy. Jako filozof kultury, opowiadając się za antropologiczną filozofią kultury, łączy myśl psychoanalityczną z hermeneutyką oraz fenomenologią dla analizy zagadnień takich jak rozumienie, pamięć, uczucia, metanoia, rozum, intuicja, piękno, mit. Charakterystyczna dla postawy filozoficznej Profesor Zofii Rosińskiej jest interdyscyplinarność. Jej dialogowość, otwartość, poszukiwanie przejść pomiędzy obszarami filozofii, a także pomiędzy filozofią a innymi dziedzinami wiedzy sprawia, że Zakład Filozofii Kultury w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, którym kieruje, przyciąga od lat nie tylko adeptów filozofii. Należy podkreślić, że postawa wierności w pytaniu wiąże się z niezwykłą energią, którą Pani Profesor obdarza, a bez której jakakolwiek inspiracja nie byłaby możliwa.

Zróżnicowanie pod względem zagadnień, metod, jak i stylu filozofowania cechuje również teksty autorów tego zbioru – uczniów i współpracowników Profesor Zofii Rosińskiej. Zawiera on głównie eseje inspirowane problematyką poruszaną podczas wykładów i seminariów prowadzonych przez Panią Profesor, a także w Jej tekstach.

Istotna cecha myślenia i postawy filozoficznej Profesor Zofii Rosińskiej, widoczna szczególnie w Jej ostatnich zainteresowaniach i pracach, również ściśle wiąże się z wiernością pytaniu. To szczególna skłonność czy wrażliwość metafizyczna. Pytanie jest ruchem myśli właściwym dla metafizyki w jej kantowsko-heideggerowskim rozumieniu – ruchem wykraczania poza to, co dane w sposób naoczny i pojęciowy. Pytanie jest postawą sensu stricto metafizyczną. Warunkiem pytania jest wolność, jak powiada Władysław Stróżewski – wolność podwójna, polegająca na zdolności kwestionowania każdego „tu i teraz”, na dostrzeżeniu możliwości bycia inaczej oraz na sformułowaniu pytania i rzuceniu go rzeczywistości, a także na rzuceniu się samemu „przed oblicze niewiadomego” (Stróżewski 1994: 9). Mówiąc po kantowsku – warunkiem pytania jest wolność transcendentalna, czyli zdolność przekraczania ograniczeń zmysłowości i intelektu. Zdolność ta wiąże się z ukierunkowaniem i aktywnością rozumu, który rzuca się w oblicze niewiadomego, tworząc idee i je pielęgnując, choć ich treść nie może być mu w pełni dana. Wychodzenie z nieświadomości wymaga tej szczególnej energii, która umożliwiając pytanie, umożliwia metafizykę. Obdarowywani i intelektualną inspiracją, i tą energią pozostają dłużnikami Pani Profesor i pamiętają o tym, a obchodzony przez Nią niedawno jubileusz 70-lecia i 45-lecia pracy naukowej stanowi jedynie pretekst, by o tym przypomnieć.

Joanna Michalik

Napisz swoją recenzję

Nieświadomość i transcendencja. Teksty dedykowane Profesor Zofii Rosińskiej

Nieświadomość i transcendencja. Teksty dedykowane Profesor Zofii Rosińskiej

Główny nurt publikowanych w tym tomie tekstów wyznacza psychoanaliza, nad którą prekursorską refleksję uprawia Zofia Rosińska, wydobywając jej filozoficzny wymiar, pozwalający na reinterpretację podstawowych problemów, metod i kategorii filozofii. Ewoluuj

Napisz swoją recenzję

Klienci, którzy kupili powyższy produkt, wybrali również:

Klienci, którzy wybrali ten produkt, oglądali również

scroll
Projekt i realizacja 2014 DiH.pl