Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką plików cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Zamknij


Poleć:

Szekspir 401. Trzy miłości

Szekspir 401. Trzy miłości

Szekspir 401. Trzy miłości

Wais Jadwiga

Drogi Williamie Szekspirze, dedykuję Ci ten zbiór impresji i obrazów w 401 rocznicę Twojej śmierci. Nie wiem, z kim trzymasz, po czyjej jesteś stronie: dobrych czy złych, biednych czy bogatych, Montecchich czy Capuletich, Prospera czy Ariela, Hamleta czy...   Czytaj więcej >>

Zobacz recenzje >> Przejrzyj fragment >>
  • Ilość stron: 115
  • Data wydania: 2017
  • Oprawa: miękka ze skrzydełkami
  • Wydawnictwo: ENETEIA
24,00 zł 32,00 zł
Do koszyka
  • Usuń ze schowka
  • Do schowka

Dostępność: brak

978-83-61538-82-0

Wysyłka: 10.11.2017

Koszty dostawy: od 7,70 zł, darmowa powyżej 150 zł


Powiadom mnie kiedy produkt będzie dostępny

Polecamy w kategorii

Drogi Williamie Szekspirze, dedykuję Ci ten zbiór impresji i obrazów w 401 rocznicę Twojej śmierci. Nie wiem, z kim trzymasz, po czyjej jesteś stronie: dobrych czy złych, biednych czy bogatych, Montecchich czy Capuletich, Prospera czy Ariela, Hamleta czy Klaudiusza. Wszyscy jednako zmierzają do spełnienia swego przeznaczenia. Ale dobrze wiem, że w sekrecie stoisz po stronie swoich dziewczyn. Julia, Ofelia, Miranda… W ich kochających sercach mieszka prawda.

Gdy w nocy, po Twoim przedstawieniu, opuszczamy teatr i wychodzimy na ulicę, jesteśmy spokojni, w dobrym humorze, choć wydawałoby się, że po takich dynamicznych ekscesach powinniśmy być rozbici i przygnębieni. Przeciwnie, z Twoich przedstawień tchnie harmonia, jak z łąki, ogrodu czy lasu. Na czym polega ta Twoja tajemnicza alchemia? Nie wiem… i dziękuję.

  • Wydanie: pierwsze
  • Seria: Mądrość Baśni i Mitów
  • Format: 135×205 mm
  • ISBN: 978-83-61538-82-0
  • EAN: 9788361538820
  • Waga: 0,22 kg

Dedykacja dla Szekspira
Małżeństwo Julii. Szekspir, Romeo i Julia
Apologia Ofelii. Szekspir, Hamlet
Uśmiech Mirandy. Szekspir, Burza

Literatura

Fragment książki "Szekpir 401. Trzy miłości"

Małżeństwo Julii

Szekspir, Romeo i Julia

Kropla miłości znaczy więcej
niż ocean rozumu.
Pascal

Pierwsze spotkanie i światło

Piosenka stara jak świat: dziewczyna wpadła w oko chłopcu, chłopiec wpadł w oko dziewczynie. Odtąd oczy kochane porywają na koniec świata i życia. Romeo zobaczył Julię na tańcach w domu jej ojca. Było tam wiele pięknych dziewcząt, także Rozalina, w której był zakochany. Dlaczego zobaczył tylko ją, Julię? Dlaczego nagle, w mgnieniu oka, pokochał Julię wielką odwzajemnioną miłością na śmierć i życie?

Łaska spada nagle, Duch Święty wieje, kędy chce, iluminacja jest błyskiem piorunu, twarz Boga jest gorejącym krzakiem, lśniącą tęczą, niekiedy tak oślepiającą, że z wrażenia spada się z osła i traci wzrok – znamy mnóstwo podobnych obrazów i metafor objawień religijnych. Szekspir nie zamierza oddzielać ich od objawienia miłosnego. Nie zamierza szukać jakichś oryginalnych, specyficznych sposobów na pokazanie miłości od pierwszego wejrzenia. Pokłada nadzieję w starych sprawdzonych obrazach. Jego najsłynniejsi na świecie kochankowie, Romeo i Julia, padli rażeni światłem miłości – jak prorocy, mistyczki, sam Szaweł światłem Boga. Podkreśla się mistrzostwo i świadomą prostotę warsztatu miłosnego Szekspira: posłużył się kontrastami: noc w Weronie, jasność, blask oczu i postaci kochanków. Oboje znaleźli się w innej rzeczywistości. Dla Romea nagle zaczęła się gra świateł. Julia w jego oczach jaśnieje, błyszczy i lśni. Roztacza blask. Zanim dowiedział się, kim jest ta dziewczyna, zapłonął jej światłem i zapłonął miłością:

Światłość jej rysów gasi w moim oku
Płomień pochodni! Lśni na skroni mroku
Jak brylant w uchu etiopskiej królowej:
Skarb zbyt bogaty na ten świat jałowy!
Jak śnieżny gołąb wśród kawek, tak ona
Odbija blaskiem od rówieśnic grona.
Gdy przerwie taniec, przybliżę się do niej
I dłoń ozłocę dotknięciem jej dłoni.
Kochałem dotąd? Nie, serce się myli:
Miłość poznało dopiero w tej chwili
(Szekspir, 2006b, s. 45–46).

Światło jak siostra bliźniaczka towarzyszy Julii od pierwszej chwili spotkania. Szekspir otacza jej postać światłem. Romeo nagle znalazł się za bramą realnego świata, wyszedł z ciemności na światło. Szekspir jak mistrz złotnictwa realną, nocną scenerię inkrustuje drobinami światła. Postać Julii jest dla Romea „jasnym aniołem”, jej twarz „jasnością przyćmiewa gwiazdy i jak światło dzienne gasi światło lamp”, jej oczy to „dwie najjaśniejsze z gwiazd”, jej urodę, jak w przypadku bohaterek baśniowych, porównuje ze słońcem, przy którym „bogini księżyca Diana szarzeje z zawiści”. Pełne światła oczy Julii są objawieniem dla Romea. Nigdy przedtem nie spotkał takich oczu, nigdy przedtem nie kochał, choć był zakochany w Rozalinie. Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że wraz z miłością od pierwszego wejrzenia Romeo nieświadomie wkroczył w tajemniczy świat duchowy. Serce jaśnieje miłością, oczy jaśnieją blaskiem:

Oko jest prototypem mandali (…) mandala jest rzeczywiście „okiem”, strukturą, która ma symbolizować centrum porządku w nieświadomości. Oko jest wklęsłą kulą, czarną w środku i wypełnioną półpłynną substancją, szklistą cieczą. Patrząc na nie z zewnątrz, widzimy okrągłą, kolorową powierzchnię, tęczówkę z czarnym środkiem, z którego świeci złote światło. (…) Oko jest również dobrze znanym symbolem Boga (Jung, 1993, s. 50–51).

Napisz swoją recenzję

Szekspir 401. Trzy miłości

Szekspir 401. Trzy miłości

Drogi Williamie Szekspirze, dedykuję Ci ten zbiór impresji i obrazów w 401 rocznicę Twojej śmierci. Nie wiem, z kim trzymasz, po czyjej jesteś stronie: dobrych czy złych, biednych czy bogatych, Montecchich czy Capuletich, Prospera czy Ariela, Hamleta czy

Napisz swoją recenzję

Klienci, którzy wybrali ten produkt, oglądali również

scroll
Projekt i realizacja 2014 DiH.pl